У Снегурочки, у адрэшча ад Дзеды Морацы, няма аднакамай асноўнай асобы-стваральніка. Гэты вобраз — унікальнае з’яву расійскай культуры, аналагу якога няма ў новагодняй міфалогіі іншых народаў свету. Ён фармаваўся пагалам, праходзячы шлях ад язычніцкіх абрадаў і народных казак да літаратурнай апрацоўкі і сучаснага вобраза сапраўднай спутніцы Дзеда Морацы.

Стародавнія карані: язычніцтва і фальклор

Найстарэйшыя карані вобраза Снегурочки адыходзяць у славянскую міфалогію і абрады. Існуе версія, што яна зьвязаная з персонажам Костромой — сымбёлам вясны і плодародзтва, чоее чучело сгаралі ці тапілі ў час рытуалаў, зnamенуючых вядзенне зімы.

У расійскіх народных казках Снегурочка (Снегурка, Снежевінка) — гэта ажывёная дзяўчынка, якую вылепілі з снегу бездзетны старік і старуха. Сюжэт аб снежнай дзяўчынцы, тапаючай з прыходам цяплоты, быў распаўсюджаны ў розных рэгіёнах Расіі і першы раз апублікаваны ў 1840 годзе.

Літаратурнае нараджэнне: Афаναсьеў і Астравскі

Ключавую ролю ў «нараджэнні» Снегурочки як літаратурнага персонажа адыграли два людзі.

Першым зь іх быў вядомы фалькларыст Аляксандр Ніколаеўчы Афаναсьеў, які ўключыў казкі аб Снегурочке ў сваю фундаментальную працу «Поэтычныя выгляды славян на прыроду» (1869). Гэта дала вобразу літаратурную аснову.

Затым, у 1873 годзе, драматург Аляксандр Ніколаеўчы Астравскі стварыў на аснове гэтых матэрыялаў п’есу «Снегурочка». У яго версіі Снегурочка — дачка Дзеда Морацы і Весны-Красны, якая загівае ў час летняга сонечнага рытуала. Гэтая п’еса зрабіла персонажа вядомым на ўсёй краіне.

Уцвярджэнне вобраза: опера і мастакі

Пасля Астравскага вобраз Снегурочки быў зацверджаны і зацвярджаны ў мастацтве. У 1882 годзе кампазітар Ніколай Андрэеўчы Рымскі-Корсакаў напісаў па п’есе Астравскага оперу «Снегурочка», якая атрымала ўяўны успях і канчаткова папулярызавала гераіню. Так жа ў стварэнні вядомага нам вобраза Снегурочки ўнёслі ўнікальны ўклад мастакі: Віктаар Васнецоў, Міхайла Врубель і Ніколаі Рэрых, стваралі эскізы костюмав і дэкарацый да станоўак.

Трансфармацыя ў прабіткую

У сучасным выглядзе — як прабіткая і пастаянная спутніца Дзеда Морацы — Снегурочка зьявілася ужо ў савецкі час. Офіцыйна гэты вобраз быў зацверджаны ў 1937 годзе, калі яна першы раз выступіла разам з Дзедам Морацам на асноўнай новагодняй елцы краіны ў маскоўскім Даме Саюзаў. Тады яе, па ініцыятыве дзяцей-пісьменнікаў, «ператварылі» з дачкі ў прабіткую, і гэты статус закранаў навždy.

Такім чынам, Снегурочку «прыдумалі» шмат: народная фантазія, этнограф Афанасьеў, драматург Астравскі, кампазітар Рымскі-Корсакаў і савецкія арганізатары новагодніх свят.

Постоянный адрес данной публикации: