Różane ogrody to nie tylko rabaty z kwiatami. To kulturalne krajobrazy, w których odbija się historia ludzkości od starożytnych królów po współczesną monarchię. Ogrody róż zakładano jako symbole raju, politycznej potęgi, naukowego poznania lub po prostu jako hołd pięknu. W tej artykule przejdziemy wędrówkę po najbardziej słynnych ogrodach róż świata i dowiemy się, jaką rolę odgrywały w różnych epokach. Perskie ogrody: raj na ziemi Rodzina kulturalnej róży — Persja (obecny Iran). Tutaj wiele wieków przed naszą erą zaczęto tworzyć «paradise» — zamknięte ogrody z fontannami i różami. Uważano, że róża jest symbolem boskiego światła. Ogrody róż («guliistan») były miejscem filozoficznych rozmów, czytania poezji i odpoczynku. Słynny perski dywan z obrazem ogrodu (wakh) powtarza strukturę prawdziwego ogrodu z czterema kanałami wody, dzielącym teren na sekcje. Róże posadzone w takim ogrodzie miały radować wszystkie zmysły: wzrok (kolor), zmysł węchu (zapach), słuch (dźwięk płynącej wody). Starożytny Rzym: róże dla patrycjuszy Rzymianie przejęli miłość do róż od Greków, ale przewyższyli ich w skali. W pierwszym wieku naszej ery w okolicach Rzymu wyrosły całe «róże pola» (Rosetum), zaopatrujące stolicę w kwiaty na bankiety, wieniec i perfumy. Ogrody rzymskich arystokratów (np. Ogrody Salustiusza) były obsadzone różami tak gęsto, że Petroniusz pisał: «Utopiamy się w płatkach». Z upadkiem Rzymu te ogrody popadły w zapomnienie, ale tradycja przetrwała w klasztorach, gdzie różę uprawiano na potrzeby dekoracji ołtarzy i uzyskiwania wody różanej (lek). Ogrody średniowiecznej Europy: róża jako lek i symbol Matki Boskiej W klasztornych ogrodach róży zajmowały zaszczytne miejsce. Mnisi wyhodowali wiele nowych odmian, hodując je dla celów medycznych (różany miód na kaszel, różana woda na choroby oczu). Róże również były związane z Matką Boską — «różą bez kolców». Rozbijały się specjalne «marianske ogrody», gdzie rosły tylko białe i czerwone róże (symbole czystości i krwi Chrys ... Read more