Rozwój jogi i jej hierarchia to dwie strony tej samej medali: ścieżka od zamkniętej ezoterycznej praktyki dla wybranych do globalnego fenomenu i wewnętrzna struktura, która tę praktykę uporządkowuje. Rozwój jogi: od Indii do świata Joga nie została eksportowana w jeden dzień. Jej ścieżka na Zachód to historia przekładu, adaptacji i nieuniknionego uproszczenia. Punkt odniesienia Kluczową postacią był Swami Vivekananda. W roku 1893 na Parlamentie religii w Chicago przedstawił jogę nie jako religię, ale jako naukową i filozoficzną systemę. To wywołało sensację i położyło początek zainteresowaniu praktyką wśród zachodniej elity. Vivekananda mówił głównie o duchowych i medytacyjnych aspektach, a nie o fizycznych pozach. Początek XX wieku: okultyzm i Rosja W Rosji joga rozprzestrzeniała się poprzez Towarzystwo Teosoficzne i okultystyczne kręgi. Była postrzegana jako droga do nadprzyrodzonych zdolności i tajemniczej wiedzy, często przeciwstawiana chrześcijańskiemu ascetyzmowi. Wtedy była to intelektualna i mistyczna praktyka dla wąskiego kręgu. Lat dwadzieścia i trzydzieści: rewolucja ciała Właśnie w tym okresie na Zachodzie i w samej Indiach joga zaczyna się zbliżać do kultury fizycznej i gimnastyki. Pojawia się nacisk na asany — pozycje. Fotografia odegrała ogromną rolę: stało się możliwe masowe kopiowanie obrazów skomplikowanych poz, co uczyniło praktykę jasną i masową. W zasadzie współczesna joga jako fitness rodziła się właśnie wtedy. Po II wojnie światowej: masowość Od roku 1947 Indra Devi otwiera studio w Hollywood, przyciągając sławnych ludzi. W latach pięćdziesiątych autobiografia jogi staje się bestsellerem. A w roku 1989 wizytę B.K.S. Iyengara w ZSRR dał potężny impuls rozwojowi jogi w Rosji, gdzie zaczęła być postrzegana jako metoda zdrowotna i dyscypliny. Obecnie Joga stała się globalną przemysłem zdrowia, a Indie aktywnie używają jej jako narzędzia miękkiej mocy, ustanawiając Międzynarodowy Dzień Jogi. Ierarchia jogi: osiem stopni Ierarchia w klasyczn ... Read more