Dżinsy: od ubrania roboczego do symbolu wolności Dziś dżinsy są w garderobie każdego. Noszą je prezydenci i studenci, gwiazdy rocka i gospodynie domowe, dzieci i starzy. One przestały być tylko odzieżą — stały się językiem, na którym mówimy o swojej tożsamości. Ale nie zawsze tak było. Dżinsy przeszły długą drogę od grubego ubrania roboczego do jednego z najbardziej rozpoznawalnych symboli XX i XXI wieku. Jak proste spodnie z denimu zdobyły świat? Jak stały się atrybutem buntowników, a potem i mainstreamu? Dlaczego wciąż wybieramy je, gdy chcemy czuć się wolni i pewni siebie? W tym artykule prześledzimy historię dżinsów i zajrzymy w ich przyszłość. Pochodzenie: od genueńskiej tkaniny do złotej gorączki Historia dżinsów zaczyna się nie w Ameryce, ale w Europie. Słowo «dżinsy» pochodzi od nazwy włoskiego miasta Genua (Genoa), gdzie w średniowieczu produkowano trwałą bawełnianą tkaninę na żagle. Francuskie nazwanie «dżinsy» (jean) pochodzi od angielskiego wymowy tego samego słowa. Ale prawdziwym przodkiem współczesnych dżinsów jest tkanina «denim» — nazwana od francuskiego miasta Nîmes (de Nîmes), gdzie tkacze próbowali odtworzyć genueńską tkaninę. Jednak kluczowy krok został poczyniony w 1853 roku, gdy w czasie kalifornijskiej złotej gorączki młody niemiecki imigrant Levi Strauss przyjechał do San Francisco z partią trwałej parusiny. Planował szyć namioty, ale szybko zrozumiał, że górnikom potrzeba nie tylko trwałej odzieży, ale spodni, które wytrzymają piekielne warunki pracy w kopalniach i na kopalniach złota. Razem z krawcem Jakobem Davisem Strauss wymyślił wzmocnienie słabych miejsc spodni — kieszeni i guzika — metalowymi klamrami. W 1873 roku otrzymali patent na ten projekt. Tak narodziły się pierwsze dżinsy Levi's, które prawie nie zmieniły się do dziś: niebieski kolor, klamry, kieszenie z firmową «arką» i skórzany etykietę. W początkach dżinsy były odzieżą dla górników, kowbojów, rolników i robotników. Noszono je z powodu praktyczności, a nie piękna. Były ... Read more