Święta Anna w ikonografii i kulturze: między Wschodem a ZachodemW wiecznej kolejce świętych, których twarze patrzą na nas z ikon i obrazów, jest jeden obraz, który zajmuje szczególne miejsce. Nie dlatego, że rzadko się go spotyka, ale dlatego, że zawsze jest obok głównej tajemnicy chrześcijaństwa — Matki Bożej i Nowonarodzonego. To święta Anna, matka Maryi, babka Jezusa Chrystusa. Jej postać często pozostaje w cieniu bardziej głośnych nazwisk, ale to ona, zgodnie z tradycją kościelną, stała się tym elementem, który połączył Stary Testament z Nowym. Jej obraz w sztuce i kulturze to historia o długim czekaniu, o cudzie późnego macierzyństwa i o tej cichej, prawie niezauważalnej świętości, która przenika całe chrześcijańskie sztuki, od pierwszych weneckich mozaik do obrazów epoki Renesansu.Kto jest święta AnnaO ziemskim życiu świętej Anny wiemy nie z kanonicznych Ewangelii, ale z późniejszych apokryficznych źródeł, głównie z «Protewangeli Jana», datowanego na II wiek. Zgodnie z tym tekstem, Anna była żoną Joakima, pobożnego i zamożnego człowieka z rodu Dawidowego. Przez długie lata żyli w bezdzietnym małżeństwie, co w żydowskim społeczeństwie uważano za wielki hańbę, znak Bożego gniewu. Pewnego razu, podczas wielkiego święta, Joakimowi odmówiono prawa do złożenia ofiary w imieniu całego Izraela z upokarzającym sformułowaniem: «Nie jesteś godzien złożyć daru, bo nie został ci błogosławiony przez Pana potomstwem». W głębokim smutku Joakim wyjechał do pustyni, gdzie pościł i modlił się przez czterdzieści dni. Anna, pozostając w domu, również modliła się w ogrodzie. Wtedy obaj do nich ukazał się anioł i ogłosił, że ich modlitwy zostały usłyszone — staną się rodzicami dziecka, o którym będą mówić wszystkie narody. Po dziewięciu miesiącach urodziła im się córka, którą nazwali Marią.W tym przypowieści tkwi cała głębia postaci Anny. Nie jest to po prostu kobieta, która stała się matką w podeszłym wieku. Jest symbolem nadziei, która nie umiera, symbolem wiary, która pokonuje lu ... Read more